မိုးခါးရိုက္တဲ့ ေဆာင္း
အရင္က ခုလို ျပဴတစ္ ျပဴတစ္ ဖူးေနတဲ့ ေဆာင္းကုိ
မိုးခါးရိုက္ခဲ့တုန္းကေပါ့
ရထားမီးခိုးေတြ ပ်င္းတြဲ႕အိက်ေအာင္ ဆြဲတဲ့ ဥၾသသံနဲ႔
ဝီရိယေလး ေႏြးခဲ့ရ
ပန္းႏုေရာင္ယင္းမာဖိနပ္သံေလး ယဥ္ပါးခဲ့တယ္
လက္ဆြဲေဈးျခင္းေလးထဲ စာေလးတစ္ေစာင္ မဝံ့မရဲ တြဲခို
ေဈးေထာင့္မွာ ခုန္ခ်ေနခဲ့တာ မသိႏိုးနား
ႏွင္းေတြ ေဝေနမိတယ္
ၾကာခဲ့ပါၿပီေလလို႔ ေျပာရေလာက္ေအာင္ မၾကာေသးတဲ့
ႏွင္းဆီစူးတဲ့ ဒဏ္ရာေတြေပါ့
ဂစ္တာေလး ည ည ထငိုခဲ့တယ္
ေဆာက္လက္စဘဝကို ပစ္ ပစ္ခ်ထားၿပီး
သြားၾကည့္ျဖစ္တဲ့ ကမ္းပါးၿပိဳမႈမွာ အၿမဲစိမ္းေတာေလး
ေတာမီးေလာင္ကၽြမ္း
ႏွလံုးသားေႂကြအိုးမွာ ထိုးစိုက္ထားတဲ့ပန္းေပါ့
လူလစ္တိုင္း နမ္းမိေနစဲ။
ေမာင္ထိန္လင္း(ၿမိဳ႕သာ)
ကဗ်ာစံေက်ာင္း 