(၂၀)
ေမာင္ထိန္လင္း(ၿမိဳ႕သာ)…………. ကြမ္းႀကိဳက္တဲ့ ၿမိဳ႕
စံေတာ္ခ်ိန္(၁၄.၁၀.၂၀၁၆)
ေရႊမပါတဲ့ ေရႊျမန္မာေတြ ေရႊဆိုင္ မပိုင္ႏိုင္ေတာ့
ကြမ္းယာဆိုင္ေလးေတြ
လမ္းေဘးေတြ၊ လမ္းေထာင့္ေတြ၊ လမ္းခ်ိဳးေတြမွာ
မိုးဦးက် မိွဳေတြပြင့္သလို အစီအရီ
တလမ္းလံုးနီေနၾကတယ္။
လွခ်င္လွ်က္နဲ႔ ေက်ာက္ေပါက္မာ ဖ်က္သလို
ကိုယ့္လူေတြက ဖ်က္
ဧည့္သည္ေတြက ဖ်က္
ၿမိဳ႕ခံေတြက ဖ်က္
ၿမိဳ႕စံေတြက ဖ်က္
အိမ္သာထရံပ်က္သလို ေဟာင္းေလာင္းေပါက္နဲ႔
ၿမိဳ႕ေတာ္ဟာ ေနာက္ေကာက္က်ခဲ့တယ္။
ကားေပၚက လူက ဆိုင္ကယ္သမားကို မၾကည့္
ဆိုင္ကယ္သမားက လမ္းသြားသူကို မၾကည့္
လမ္းသြားသူက ေလွ်ာက္တဲ့ လမ္းကို မၾကည့္
ကတၱရာလမ္းက အမိွဳက္ပံုးကို မၾကည့္
အမိွဳက္ပံုးက စည္ပင္ကို မၾကည့္
စည္ပင္က ၿမိဳ႕ေတာ္ကို မၾကည့္
ဒါနဲ႔ ယဥ္ေက်းမွဳက ဒီၿမိဳ႕ေပၚမွာ မရိွေတာ့ဘူး။
အဲလို ၿမိဳ႕ဆန္တဲ့ လမ္းေပၚ
ကြမ္းတံေတြးေတြ ေထြးခ်င္တိုင္းေထြးတာဟာ
ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ မျပႏိုင္လို႔လား
မေနႏိုင္လို႔ စားတဲ့ကြမ္းဟာ
ၿမိဳ႕ေတာ္ကို လြမ္းနာက်ေစတယ္လို႔ မသိတာလား
အသိတရားမရိွ ဗရမ္းပတာနဲ႔
ခင္ဗ်ားတို႔ခ်စ္တဲ့ ၿမိဳ႕ဟာ
မႏွစ္ၿမိဳ႕စရာ
ပသာဒကင္းမဲ့လာၿပီ။
မႏၱေလးဆိုတဲ့ နာမည္တလံုးနဲ႔
လူအားလံုးကို သိမ္းႀကံဳးစီး၀င္ေစတဲ့ ၿမိဳ႕ႀကီး
အခု၊ ကြမ္းတံေတြးစီးေၾကာင္းထဲမွာ အသက္ငင္ေနေလရဲ႕။
ေမာင္ထိန္လင္း(ၿမိဳ႕သာ)
၄၊ ၁၀၊ ၂၀၁၆
ကဗ်ာစံေက်ာင္း 